صفحه گردان [به انگلیسی: Rotary Table] یک دستگاه موقعیت‌یابی دقیق است که در فلزکاری استفاده می‌شود. این ابزار اپراتور را قادر می‌سازد تا کار را در فواصل زمانی دقیق حول یک محور ثابت (معمولا افقی یا عمودی) انجام دهد. برخی از صفحه گردان‌ها استفاده از صفحات شاخص را برای عملیات نمایه‌سازی امکان‌پذیر می‌سازند. برخی نیز می‌توانند با صفحات تقسیم نصب شوند تا موقعیت کاری منظم را در بخش‌هایی که صفحات نمایه‌سازی برای آن‌ها در دسترس نیست، امکان‌پذیر کنند. فیکسچر چرخشی در این روش هد تقسیم‌کننده نام دارد. صفحه گردان‌ها کاربردهای زیادی دارند، از جمله استفاده در فرآیند ساخت و بازرسی عناصر مهم در صنایع هوافضا، اتوماسیون و علمی.

.

میزهای برقی تحت کنترل دستگاه‌های CNC اکنون در دسترس هستند و محور چهارم را برای ماشین‌های فرز CNC فراهم می‌کنند. صفحه تقسیم با یک پایه ساخته می‌شود که امکان اتصال به میز یا وسایل دیگر را دارد. میز واقعی یک دیسک ماشینکاری دقیق است که قطعه کار به آن محکم می‌شود (به طور کلی شیارهای T برای این منظور ارائه می‌شوند). این دیسک می‌تواند آزادانه، برای نمایه‌سازی، یا تحت کنترل یک چرخ دستی بچرخد، در حالی که قسمت چرخ بخشی از میز واقعی است.

.

نسبت بین چرخ‌دنده حلزونی و میز معمولاً 40:1، 72:1 یا 90:1 است، اما ممکن است هر نسبتی باشد که به راحتی دقیقاً به 360 درجه تقسیم شود. این امر برای سهولت استفاده در هنگام موجود بودن صفحات شاخص است. یک صفحه مدرج و اغلب مقیاس ورنیه اپراتور را قادر می‌سازد تا میز و در نتیجه قطعه کار را با دقت بسیار بالا کنترل کند.

.

صفحه گردان‌ها معمولاً به صورت “مسطح” نصب می‌شوند که صفحه حول یک محور عمودی می‌چرخد، در همان صفحه‌ای که برش ماشین فرز عمودی است. یک تنظیم جایگزین این است که صفحه گردان را در انتهای آن نصب کنید (یا آن را “مسطح” روی صفحه زاویه 90 درجه قرار دهید، به طوری که حول یک محور افقی بچرخد). در این پیکربندی می‌توان از یک مرغک نیز استفاده کرد، بنابراین قطعه کار را “بین مرغک‌ها” نگه می‌دارد.

.

با نصب میز روی میز ثانویه، قطعه کار به طور دقیق بر روی محور میز دوار متمرکز می‌شود. بنابراین هر سه محور هم‌محور هستند. از این نقطه، میز ثانویه را می‌توان در جهت X یا Y تنظیم کرد تا برش فاصله دلخواه را از مرکز قطعه کار تنظیم کند. این امر اجازه می‌دهد تا عملیات ماشینکاری هم مرکز روی قطعه کار انجام شود. قرار دادن قطعه کار به صورت غیر هم مرکز در فاصله مشخصی از مرکز، امکان برش منحنی‌های پیچیده‌تری را فراهم می‌کند.